maandag 27 februari 2017

Een 205 kan onze harten ook stelen.


Haat en liefde, dat is het echt. De ene keer hang ik in de gordel vast en kom ik net wel, net niet bij de radio. Misschien ken je het gevoel wel, je leunt naar voren en je gordel valt in de blokkering. Welke Franse Yves heeft bedacht dat onder de middenconsole een goede plek is voor een radio en dan ook nog iets naar achteren geplaatst. En vele Franse auto’s uit de jaren 80 hebben het. Neem een BX, Visa, 309. De stoel staat wat aan de hoge kant en levert net niet een heel fijne zit op. Dat laatste zorgt er dan weer voor dat je net niet lekker kan sturen in de snelle korte bochten en heb ik het hemeltje van het open dak altijd open staan om niet klem te zitten met mijn hoofd.

Aan andere keer rij ik gewoon lekker. Radio aan, lekker hard want de afdekkapjes rammelen niet zoals bij andere Franse producten. Elektrische ramen die werken, drie spaakstuur die goed in de hand ligt. De bediening is soepel en je rijdt er makkelijk mee weg. Dat is iets wat Franse auto’s goed doen, die ontwikkeld zijn in de jaren 80/90. Daarom hou ik er ook zo van. Het zijn snel vriendjes van je.

Straks per 1 maart kan de 11RE de weg weer op, de 14TRS is bijna klaar en er komt nog een andere leuke Visa aan. Keus genoeg en rationeel gezien is de 205 dan overbodig, maar toch rij ik er zo graag mee, dat afscheid nemen nog even geen optie is. Moet ik, in of om Leeuwarden ergens zijn dan pak ik snel de 205 en laat ik de C5 staan. En niet omdat die niet fijn rijdt of dat die meer verbruikt. Dat laatste maakt me niet veel uit. Hobby kost gewoon geld, maar het is gewoon een gaaf bakkie, die 205.

Het is een Forever en liever had ik een XS gehad of een Roland Garros, daarvan vind ik het dashboard mooier. Daar heb je namelijk een ander model dashboard die veel overzichtelijker is en een toerenteller. Maar ja doordat dit ook een 1.4 is ben je bij de stoplichten snel weg.  Zijn afmetingen zorgen dat hij past in elk parkeervak en het heeft een beetje het idee van the Italian Job maar dan geen mini’s maar wel een 205. Vlotjes door straatjes heen, bochtjes nemen, over drempeltjes dat gaat gewoon lekker soepel. Straks als het mooi weer wordt dan kan mijn schuifdak open en maakt het feest helemaal compleet.

Ook om te zien is het gewoon een leuk ding. Hij heeft sinds kort 16 GTI velgen, mistlampen voor en de groene kleur en brons getint glas maken het geheel af. Heus, als het straks 1 maart is gaat de Visa de garage uit en zal ik daar veel kilometers mee maken, maar de 205 hou ik nog even. Gewoon voor mijn gevoel, het gevoel van:” Je bent te leuk om weg te doen”. Misschien rij ik er straks te weinig in om hem echt aan te houden en wie weet staat hij dan op markplaats, maar niet voordat het een keer mooi weer is geweest en ik lekker met open dak heb rond gereden. Maar voorlopig nog even niet.


woensdag 15 februari 2017

Rustig staat ze in mijn garage te wachten tot het 1 maart is

Rustig staat ze in mijn garage te wachten tot het 1 maart is. In dit verhaal ga ik het niet hebben over het feit dat je nu niet meer gratis het hele jaar door met je Youngtimer mag rijden. Dat maakt me niet heel veel uit. De auto die staat te trappelen van ongeduld is namelijk een Citroen Visa en van de belasting die we daar over moeten betalen, kan ik niet wakker liggen. Wel ontstaat er een soort van drang door deze datum. Je wilt wel, maar je mag nog niet. En als ik naar mijn autohart luister zegt hij maar 1 ding. “De wegen liggen nog vol met pekel, dus het is wel zonde natuurlijk.”
Maar rijden per 1 maart, dat zal ik zeker en elke dag kijk ik op internet om de weerberichten te
kijken. Loop ik vandaag naar buiten wordt iedereen blij van het mooie weer, maar wat mij betreft valt het met bakken naar beneden. Er komt gelukkig wel veel regen aan, dus de wegen zullen dan schoon zijn. Daar waar bij regen mijn collega’s mopperend op het werk zullen komen zullen ze ook bij mij een gepaste glimlach zien. Let it rain! LET IT RAIN!!! zeg maar.

Welke auto maakt het dit dan allemaal los zou je denken. Een Citroen Visa?! Klopt, ik heb een zwak voor het wat minder courante Citroenspul. En begrijp me niet verkeerd hoor. Een DS kan me zeker bekoren. Een SM prachtig!! Een 2CV, na mijn AMI heb ik wel wat met A types. Maar ook bij die laatste gaat mijn voorkeur wel naar de AMI of Dyane. Eerder heb ik al een blog gemaakt over de ZX, ook een auto die ik zelf gewoon erg gaaf vind. Net als de Visa dus. Een bordeaux rode 11RE om precies te zijn. Maar ook een twee cilinder Visa kan me bekoren, de type 1 varkensneus Visa staat me ook wel aan. En waarom? Gewoon, ze rijden lekker comfortabel, bieden wat ruimte, zijn gek gestileerd en niet iedereen heeft er een. Laat ik de DS liefhebber eens enorm aan zijn zere been gaan schoppen, maar een DS is natuurlijk wel een beetje de Polo van de klassieke Citroens. Bijna iedereen heeft er 1. Kijk maar eens op Citromobile en je struikelt over de DS of Eend. En nogmaals ook deze auto’s vind ik erg gaaf, maar dat vind ik een Visa ook.


Over 14 dagen is het zover. De Visa komt de garage uit en we gaan eerst maar lekker eens een stukje rijden. Ik kan niet wachten!!

Ik heb voor de liefhebbers ook nog een vlog van de Visa

www.garage80.nl

vrijdag 16 september 2016

De Citroen ZX, de citrofiel vindt hem maar niks?


De ZX, voor velen afgeserveerd als, geen echte Citroen. Maar is een ZX echt geen echte Citroen? Toen de ZX net uit kwam in 1991 werd al snel geroepen dat dit het einde was voor Citroen en ze snel bij PSA weg moesten. En dat zonder er een meter in te hebben gereden. Hij werd dus afgeschreven op zijn uiterlijk! Maar dit is iets wat we, hopelijk, onze kinderen toch afleren? We beoordelen toch niet op uiterlijk? Ik denk dat een ZX wel degelijk een Citroen is en wij van Garage80 hebben altijd warme gevoelens bij een ZX. Dus in dit verhaal nemen we het op voor de Citroen ZX.


Maar wat maakt een Citroen tot een Citroen? Comfort? Vroeger zei ik altijd:” Echte auto’s zijn groot, zitten lekker en zijn hydropneumatisch geveerd.” In die tijd reed ik CX en dat was een jongens droom die uitkwam. Voor mij was dat Citroen!! Die jongensdroom werd gauw een jongensnachtmerrie, maar hey je had wel een CX. Velen zullen zeggen dat Citroens alleen hydropneumatisch geveerd zijn, maar daarmee doen we de 2CV erg te kort. Want ook dat is een Citroen. Erg doelmatig, de boer moest de auto kunnen gebruiken. Makkelijk zelf te onderhouden. Maar feitelijk staat hij natuurlijk haaks op de Traction en de DS en later de CX. Daar waar je in een DS op hoge snelheid je kon verplaatsen en in alle luxe en comfort reed, Was het leven in een eend compleet anders. Na een uur op snelweg stroom zo’n beetje het bloed uit je oren van het lawaai, de bijrijder moest wel een goede vriend zijn en elke vorm van lichaamsgeur valt je op zo dichtbij zit hij of zij alles klappert en rammeld. Toch worden beide auto’s als een Echte Citroen gezien. Twee compleet verschillende filosofieën die als typisch Citroen wordt gezien? Alsof je een familiefoto ziet met een Afrikaanse vader en Afrikaanse moeder, daarbij een rood harige dochter, Aziatische zoon en een blonde tweeling en dan zegt, “ah kijk echt typisch familie de Boer en hun biologische kinderen.” Rijp voor het gesticht zou je ook kunnen zeggen.


Dan het design? Kan, maar de 2CV is alleen maar zo geworden omdat hij voldoet aan de eisen die de fabrikant toen stelde en is hij echt mooi? Velen zullen nu misschien afhaken, maar sinds ik AMI heb gereden ben ik ook erg fan van de A type en dus ook de eend. Maar, hij heet niet voor niks Lelijke eend, toch? Het mooie en aparte design vond je weer meer in de DS, CX en XM. En op alleen uiterlijk kunnen we natuurlijk niet oordelen. Want als aparte vormgeving echt Citroen is, moet de Daihatsu Move en Gran Move ook het Citroen museum in.

Gelukkig heeft Citroen met de komst van de C4 Cactus ons zelf een antwoord gegeven wat een Citroen is.” eenvoudig design, gebruiksvriendelijke techniek en nette, maar geen goedkoop ogende materialen” Huh!! Zal ik dat eens vertalen naar de Citroens die we kennen? De AMI8, GS, LN,Visa, AX, SAXO en de ZX. Allemaal auto’s met eenvoudig design, gebruiksvriendelijke techniek en nette materialen. Maar, maar, dat zijn toch de Citroens die het minst populair zijn onder de Citrofielen? Auto’s die voor velen op, bijvoorbeeld, Citromobile, niet de moeite van de foto waard zijn? Toegegeven de GS en AMI8 stijgen wel in populariteit. En ook een AX GTI, Visa GTI kunnen we wel wat handen op elkaar krijgen, maar dat er, van al deze, niet veel meer zijn heeft ook een reden en dat is niet alleen dat ze goed kunnen roesten.

Dus de ZX is dan wel een Citroen!! En terecht. Ga eens rijden met een ZX en je zult zien dat het gewoon een zeer fijn rijdende auto is. Net als ook een AX eigenlijk. En ja het uiterlijk is misschien wat anders als een AMI of GS, maar laten we wel wezen dat de bedoeling was dat de auto goed moest verkopen. En dat heeft hij ook prima gedaan en in die tijd moest hij de concurrentie aangaan met de Astra F, Golf 3 en Escort. En die concurrentie waren al een tijdje in het c segment aanwezig dus Citroen moest nieuwe klanten zoeken.

En er waren ook best wel wat eigenaardige dingen bij de ZX te vinden. Denk eens aan de ene ruitenwisser. Op de BX en CX werd er al niet heel positief op de enkele wisser gereageerd, maar wel lekker doorzetten in een auto die je bestseller moest worden. De meesturende achteras, die hem een goede wegligging geeft. De schuifbare achterbank, met verstelbare rugleuning. Maar ook het eerste gamma zat best grappig in elkaar. De relfex, voor de jeugdige Française, de avantage voor de familieman/vrouw, de Aura voor de vertegenwoordiger/jup-achtige en de Volcane voor de sportieve berijder. Ook dat is al vooruitstrevend. Toen werd er niet zo gedacht, maar nu is er voor elke persoon een auto bij alle merken.


Moeten we dan concluderen dat een Echte Citroen een perceptie is?